N\u00eb mendime, shikimi m\u00eb ka ngecur n\u00eb dritare, shoh p\u00ebrball\u00eb qytetin e mbytur n\u00eb smog dhe atmosfer\u00ebn q\u00eb t\u00eb jep nj\u00eb ndjenj\u00eb t\u00eb zymt\u00eb, gjethet kan\u00eb r\u00ebn\u00eb, tek – tuk kalon ndonj\u00eb vetur\u00eb, peisazhi t\u00eb jep pamjen e ndonj\u00eb filmi t\u00eb friksh\u00ebm nga ato ku urrejtja ka marr\u00eb te gjith\u00eb dhe shpresat p\u00ebr bot\u00ebn kan\u00eb mbaruar. Mendja ime b\u00ebhet nj\u00eb me peisazhin dhe mendoj p\u00ebr urrejtjen dhe njer\u00ebzit, talljet, p\u00ebrqeshjet, fjal\u00ebt e k\u00ebqija…<\/p>\n
T\u00eb flas\u00ebsh p\u00ebr urrejtjen nuk \u00ebsht\u00eb aspak e leht\u00eb, jo sepse \u00ebsht\u00eb nj\u00eb tem\u00eb e panjohur, por sepse \u00ebsht\u00eb di\u00e7ka aq aktuale dhe e dhimbshme. \u00cbsht\u00eb di\u00e7ka q\u00eb e p\u00ebrjetojm\u00eb n\u00eb rrug\u00eb, televizion, rrjete sociale, shkolla dhe n\u00eb \u00e7do ambient tjet\u00ebr jet\u00ebsor, q\u00eb p\u00ebrb\u00ebjn\u00eb pjes\u00eb t\u00eb p\u00ebrditshm\u00ebris\u00eb ton\u00eb. Po, a thua vall\u00eb, nga rrjedh e gjith\u00eb kjo urrejtje p\u00ebr persona t\u00eb cil\u00ebt jan\u00eb t\u00eb njejt\u00eb si na, jetojn\u00eb n\u00eb t\u00eb njejtin qytet, m\u00ebsojn\u00eb n\u00eb t\u00eb njejtat shkolla me ne, ndri\u00e7ohen \u00a0nga i nj\u00ebjti diell, lagen nga i nj\u00ebjti shi, marrin frym\u00eb n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin vend si ne, at\u00ebher\u00eb p\u00ebrse duhet t\u00eb ekzistoj\u00eb e gjith\u00eb kjo urrejtje?<\/p>\n
E para q\u00eb m\u00eb vjen n\u00eb m\u00ebndje n\u00eb k\u00ebto \u04abaste jan\u00eb fjal\u00ebt e t\u00eb madhit Nelson Mandela, \u201cAskush nuk lind\u00ebn duke urryer nj\u00eb person tjet\u00ebr p\u00ebr shkak t\u00eb ngjyr\u00ebs s\u00eb l\u00ebkur\u00ebs s\u00eb tyre, ose prapavij\u00ebs, ose religjionit. Njer\u00ebzit duhet t\u00eb m\u00ebsohen t\u00eb urrejn\u00eb dhe n\u00ebse nj\u00eb person mund t\u00eb m\u00ebsohet t\u00eb urrej, ato mund t\u00eb m\u00ebsojn\u00eb edhe t\u00eb duan, dashuria vjen n\u00eb zemr\u00ebn e njeriut shum\u00eb m\u00eb natyrisht se sa e kund\u00ebrta e saj\u201d. Por, p\u00ebrse vall\u00eb nj\u00eb qenie t\u00eb udh\u00ebhiqet nga emocione aq negative kur mund t\u00eb p\u00ebr\u00e7oj\u00eb mir\u00ebsi dhe dashuri? Si lind urrejtja tek njeriu? A nuk jemi lindur dhe rritur t\u00eb gjith\u00eb nga n\u00ebna t\u00eb cilat na kan\u00eb ushqyer me mir\u00ebsi, na kan\u00eb ngritur ndjenja dashurie p\u00ebr gjithk\u00ebnd?!<\/p>\n
Nj\u00eb gj\u00eb \u00ebsht\u00eb e qart\u00eb. T\u00eb gjith\u00eb lindim t\u00eb pafajsh\u00ebm dhe nuk paragjykojm\u00eb ask\u00ebnd, nuk kemi mendime t\u00eb k\u00ebqija dhe t\u00eb gjith\u00eb i konsiderojm\u00eb si t\u00eb barabart\u00eb, derisa n\u00eb mendjen ton\u00eb futet dikush t\u00eb na m\u00ebsoj se \u00e7ka \u00ebsht\u00eb gabim dhe \u00e7ka \u00ebsht\u00eb n\u00eb rregull.<\/p>\n
Fjalimet urryese gjithnj\u00eb po b\u00ebhen m\u00eb aktuale, mund t\u00eb shoh\u00ebsh shum\u00eb fytyra publike duke i \u2018u referuar nj\u00eb grupi t\u00eb caktuar njer\u00ebzish me shprehje ofenduese, duke i thirrur t\u00eb zinj, t\u00eb bardh\u00eb, me er\u00eb, krishter\u00eb, islamik, terrorist. E m\u00eb i dhimbsh\u00ebm \u00ebsht\u00eb fakti se n\u00ebse un\u00eb i them nj\u00eb personi tjet\u00ebr se \u00ebsht\u00eb i zi, nuk do t\u00eb m\u00eb b\u00ebj\u00eb kjo ngjyr\u00ebn time m\u00eb te bukur e as personit tjet\u00ebr nuk do t`ja ndryshoj\u00eb ngjyr\u00ebn! N\u00ebse mua dikush do m\u00eb th\u00ebrret musliman, nuk do t\u00eb m\u00eb detyroj\u00eb mua t\u00eb ndryshoj religjionin tim, por vet\u00ebm do m\u00eb jep motive shtes\u00eb q\u00eb un\u00eb t\u00eb luftoj m\u00eb tep\u00ebr dhe t`u mund\u00ebsoj personave tjer\u00eb t\u00eb njohin m\u00eb mir\u00eb se kush jam dhe t\u2019m\u00eb vler\u00ebsojn\u00eb p\u00ebr at\u00eb q\u00eb jam dhe jo p\u00ebr at\u00eb q\u00eb ata mendojn\u00eb se un\u00eb jam.<\/p>\n
Si nj\u00eb idealist, gjithmon\u00eb do luftoj p\u00ebr ideale. E nj\u00eb nd\u00ebr to, \u00ebsht\u00eb edhe liria e shprehjes. Jam i lumtur q\u00eb jetoj n\u00eb nj\u00eb shoq\u00ebri me vlera demokratike, ku gjith\u00ebsecili ka t\u00eb drejt\u00eb t\u00eb shpreh lirsh\u00ebm bindjet dhe idealet e veta. Por, gjithmon\u00eb do jem kund\u00ebr q\u00eb mendimi im t\u00eb c\u00ebnoj dinjitetin, bindjen ose idealet e personave tjet\u00ebr, sepse mbi t\u00eb gjitha besoj n\u00eb barazi dhe nj\u00ebtrajtshm\u00ebri t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzve n\u00eb bot\u00eb.<\/p>\n
Tek njeriu ekzistoj\u00eb dy ndjenja q\u00eb jan\u00eb tep\u00ebr t\u00eb fuqishme, dashuria dhe urrejtja. Kur nj\u00ebra an\u00eb konsumohet at\u00ebher\u00eb e merr fuqin\u00eb tjetra. Neve, nuk \u00ebsht\u00eb se na ngelet edhe shum\u00eb p\u00ebr t\u00eb th\u00ebn\u00eb, kur heronjt\u00eb e filozofis\u00eb njer\u00ebzor\u00eb si Hygo, Dostojevski, Tolstoji e t\u00eb tjer\u00eb me idet\u00eb e tyre i jan\u00eb futur njeriut modern deri n\u00eb palc\u00eb, dhe me definicionet e tyre t\u00eb holla logjike kan\u00eb p\u00ebrcaktuar idilikat njer\u00ebzor\u00eb. N\u00eb nj\u00ebfar\u00eb m\u00ebnyr\u00eb \u00ebsht\u00eb th\u00ebn\u00eb gjith\u00e7ka, neve na ngelet vet\u00ebm t\u00eb zbatojm\u00eb rregullat e jet\u00ebs dhe kaq edhe di t\u00eb b\u00ebj njeriu.<\/p>\n
T\u00eb largohemi pak nga urrejtja dhe t\u00eb m\u00ebsohemi t\u00eb duam, ti pranojm\u00eb t\u00eb tjer\u00ebt ashtu si\u00e7 jan\u00eb, t\u00eb m\u00ebsohemi ti duam t\u00eb tjer\u00ebt q\u00eb ta duam edhe veten, ti respektojm\u00eb t\u00eb drejtat e t\u00eb tjer\u00ebve dhe bindjet e tyre, mendoj se nj\u00eb ndjenj\u00eb si urrejtja ka qen\u00eb shum\u00eb gjat\u00eb n\u00eb krye t\u00eb detyr\u00ebs dhe ka ardhur koha e dashuris\u00eb p\u00ebr t\u00eb lul\u00ebzuar n\u00eb mesin ton\u00eb.<\/p>\n
Mendimet jan\u00eb b\u00ebr\u00eb si nj\u00eb koshere blet\u00ebsh shum\u00eb t\u00eb zhurmshme n\u00eb mendjen time, imazhe t\u00eb shumta t\u00eb urrejtjes po qarkullojn\u00eb n\u00ebp\u00ebr mendje, fjal\u00eb t\u00eb r\u00ebnda q\u00eb jan\u00eb th\u00ebn\u00eb dhe menduar, me nj\u00eb pincet\u00eb selektive tentoj t`i ndaj ato t\u00eb k\u00ebqijat nga t\u00eb mirat. P\u00ebrpiqem t\u00eb nd\u00ebrtoj nj\u00eb murr mes tyre q\u00eb ti ndaj qart\u00eb, dhe kuptoj se \u00ebsht\u00eb nj\u00eb d\u00ebshtim. Nuk ka murr q\u00eb mund t\u00eb ndaj urrejtjen nga dashuria, k\u00ebt\u00eb fuqi ka vet\u00ebm njeriu dhe dashuria e tij e madhe, sepse ai, mbase nuk mund t\u00eb b\u00ebj gjith\u00e7ka por mund t\u00eb b\u00ebj shum\u00eb\u00e7ka kur at\u00eb e b\u00ebn me shum\u00eb dashuri.<\/p>\n
Blerim Salihi, vullnetar n\u00eb Multikultura, Tetov\u00eb<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
N\u00eb mendime, shikimi m\u00eb ka ngecur n\u00eb dritare, shoh p\u00ebrball\u00eb qytetin e mbytur n\u00eb smog dhe atmosfer\u00ebn q\u00eb t\u00eb jep nj\u00eb ndjenj\u00eb t\u00eb zymt\u00eb, gjethet kan\u00eb r\u00ebn\u00eb, tek – tuk kalon ndonj\u00eb vetur\u00eb, peisazhi t\u00eb jep pamjen e ndonj\u00eb filmi t\u00eb friksh\u00ebm nga ato ku urrejtja ka marr\u00eb te gjith\u00eb dhe shpresat p\u00ebr bot\u00ebn kan\u00eb […]<\/p>\n